Asıl olan varmak değil asıl olan yürümektir.

Sen gölgeni değil, gölgen seni takip etsin. İşte o zaman ışığa doğru yürümeye başlamışsın demektir. Asıl olan varmak değil asıl olan yürümektir. Nereden geldiğin ve nereye gideceğinin bir önemi yoktur. Çünkü gerçekte iki nokta arasında yürümüyorsun. Aynı noktadan yine aynı noktaya yürüyorsun. Kendinden kendine yaptığın bir yolculuktur bu. Bir çemberde yürümek gibi. Her adımında başlangıcından uzaklaşırken, her adımında başlangıcına yaklaşırsın. Bir de bakarsın başladığın yerdesin.

O halde düşün! Bulunduğun yerden kaç kere geçtin? Öyleyse ya otur oturduğun yere yürümeyi bırak ve de ki “Artık vardım.” ya da asıl olanın sadece yürümek olduğunu anla! Çünkü gerçekten varacağın yer, zaten vardığın yerdir. Başı ve sonu düşünmekten yürümenin keyfine varamıyorsun. “İnna lillahi ve inna ileyhi raciun.”’un sırrına eremiyorsun.

İşte hayat yolunu anlatıverdim sana. O halde düşün! Hayat yolundaki yürüyüşünün her anının farkında ol ve her adımda Rabbinden gelip, Rabbine vardığını unutma!

Sevgi Paylaştıkça Artar
Kudret Uğurlu Eminsoy

Kudret Uğurlu Eminsoy

Emekli Binbaşı İlahiyatçı Öğretmen Yazar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir