Ne Olacak Bu Öğrencilerin Hali ?

Çok yazık. Öğrencilerimizin hali hakikaten içler acısı. Belki her okulda böyle değildir ama ben, gerçekten çok üzgünüm. Bir şeyler öğretmeye ne kadar çırpınsam da maalesef öğrenmek isteyen yok. Bu işlerin sonu nereye varacak hiç bilmiyorum. 20 sene 30 sene sonra bu öğrenciler bizlerin yerini alacaklar. O vakitler geldiğinde bu memleketin hali nasıl olacak? Allah korusun!

Öğretmene, öğrenmeye karşı akıl almaz bir saygısızlık almış başını gidiyor. Önleyemiyorum. 40 dakikalık dersin neredeyse yarısı terbiye vermekle geçiyor. Öğrenciyi motive etmeye çalışmaktan, susmalarını ve dersi dinlemelerini sağlamaktan göbeğim çatlıyor. Akıl alır gibi değil.

Okula gelmeyenler, okula gelip de sonradan kaçanlar da işin cabası. Daha geçen gün okuldan kaçarken, okulun bahçe duvarına pantolonu takılan bir öğrenciyi Allah korusun aşağıya düşmekten zar zor kurtardım. Koridorlarda çığlık çığlığa bağıranların sesleri, onları susturmaya çalışan öğretmenlerin bağırışlarına karışıyor. Öğrenciler arasında çok ciddi yaralanmalara hatta ölümlere kadar varan kavgalar çok korkutuyor. Öğrencilerin hemen hemen hepsi kafalarını, yasak olmasına rağmen ellerindeki cep telefonlarına gömmüş halde yaşıyorlar.  Dünyayla bağını koparmış sanal alemin bu zavallı kurbanlarını öğrenmeye teşvik etmek ne kadar da zor!

Her ne olursa olsun ben yine de henüz pes etmedim. Elimden gelenin en iyisiyle mücadeleye devam edeceğim. Belki bir gün içlerinde bildiklerimi öğreteceğim bir öğrenci bulurum diye umutluyum. İnşaallah başarırım. Belki de bu çabalarım, bizi bu hale getirenlerin üzerimize yolladıkları kasırgaların yanında  sadece basit bir üfürük olacak ama yine de inanıyorum. Neden böyle inandığımı tam olarak bilmiyorum ama galiba sadece inanmak istiyorum. Kendimi iyi hissetmeye ihtiyacım var.

Kudret Uğurlu Eminsoy

Yönetici

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir