Maide Suresi

MÂİDE SURESİ

Resmi Mushaf : 5 / İniş Sırası : 112 / Medîne’de inmiştir. / 120 âyettir.

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla

1. Ey iman edenler! Akitleri yerine getirin! İhramlı iken, avlanmayı helâl saymamak şartı ile size okunacaklar hariç, hayvanlardan dört ayaklı olanlar (davarlar) size helâl kılındı. Şüphesiz Allah, istediğini hükmeder.

2. Ey iman edenler! Allah’ın alâmetlerini ve haram ayı ve kurbanı ve gerdanlık takılan işaretli hayvanları ve Rablerinden bir lütuf ve bir rıza arzu ederek, Beytu’l-Harâm’ı ziyarete gelenleri helal saymayın! (*) İhramdan çıktığınız zaman artık avlanın! Sizi Mescidi’l-Haram’dan men ettiler diye bir kavme beslediğiniz kin, sizi intikam almaya sürüklemesin! İyilik ve takva üzerinde yardımlaşın ve günah ve düşmanlık üzerinde yardımlaşmayın ve Allah’a karşı gelmekten sakının! Muhakkak ki Allah azabın en şiddetlisine sahip olandır.

(*) Helal saymayın demek bahsedilen hususların haklarını ihlal etmeyi helâl saymayın demektir. Bütün bunlara saygı gösterin manasına gelir.

3. Ölü ve kan ve domuz eti ve Allah’tan başkası için, onun adına boğazlanan ve (ölmeden yetişip) kestikleriniz hariç boğulan ve vurulan ve yüksek yerden düşen ve boynuzlanan ve canavarın yediği ve dikili taşlar üzerinde boğazlanan şeyler (hayvanlar) ve fal okları ile kısmet aramanız size haram edildi. Bu, yoldan çıkmadır. Bugün kâfirler dininizden umutsuzluğa düştüler. Artık onlara korku (haşyet) duymayın, bana korku (haşyet) duyun! Bugün dininizi kemale erdirdim ve sizin üzerinize nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak İslâm’dan razı oldum. Artık kim açlık durumunda çaresiz kalırsa, günaha meyletmeksizin (haramlardan yiyebilir). Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

4. Sana kendilerine neyin helâl edildiğini sorarlar. De ki: “Size temiz şeyler helâl edildi. Allah’ın size öğrettiklerinden öğreterek, yetiştirdiğiniz avcı hayvanlar var ya, onların size tuttuğu şeyden, üzerine Allah’ın adını anarak yiyin! Allah’a karşı gelmekten sakının! Şüphesiz Allah, hesabı çabuk görendir.

5. Bugün size temiz şeyler helâl kılındı. Kendilerine kitap verilenlerin yiyecekleri size helâldır, sizin yiyecekleriniz de onlara helâldır. İman eden kadınlardan namuslu olanları ve sizden önce kendilerine kitap verilenlerden namuslu kadınlar da, zinaya sapmayan ve gizli dost tutmayan namuslu erkekler olarak ücretlerini / mehirlerini verdiğiniz zaman size helâldır. Kim imanı inkâr ederse, o takdirde onun ameli boşa gitmiştir ve o, âhirette ziyan edenlerdendir.

6. Ey iman edenler! Namaza kalktığınız zaman, yüzlerinizi, dirseklere kadar ellerinizi yıkayın ve başlarınızı ve topuklara kadar ayaklarınızı mesh edin! Eğer cünüp olursanız iyice temizlenin! Eğer hasta olduysanız veya seferdeyseniz veya sizden biri tuvaletten geldiyse veya kadınlara dokunduysanız bu durumda su da bulamadıysanız, o takdirde temiz toprağa teyemmüm edin, sonrasında yüzlerinize ve ellerinize ondan sürün! Allah sizin üzerinize hiç bir zorluk kılmayı istemez fakat sizi temizlemeyi ve üzerinize nimetini tamamlamayı ister. Umulur ki siz şükredersiniz.

7. Allah’ın üzerinizdeki nimetini ve “İşittik ve itâat ettik.” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı O’nun misakını hatırlayın! Allah’a karşı gelmekten sakının! Muhakkak ki Allah, göğüslerin özünü (kalplerde olanı) en iyi bilendir.

8. Ey iman edenler! Allah için hakkı ayakta tutan, adaletle şahitlik eden kimseler olun! Bir kavme beslediğiniz kin, adaletli davranmanızın dışında bir şeye sizi sürüklemesin! Âdil olun! O, takvaya daha yakındır. Allah’a karşı gelmekten sakının! Şüphesiz ki Allah, yaptıklarınızdan hakkıyla haberdar olandır.

9. Allah iman edenlere ve hayırlı işler yapanlara, onlar için bir bağışlanma ve büyük bir mükâfat vadetti.

10. İnkâr edenler ve ayetlerimizi yalanlayanlar, işte onlar da alevli ateşin sahipleridir (cehennemliklerdir).

11. Ey iman edenler! Allah’ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın! Hani bir topluluk size ellerini uzatmaya yeltenmişti de onların ellerini sizden çekmişti. Allah’a karşı gelmekten sakının! Mü’minler Allah’a tevekkül etsinler!

12. Andolsun ki Allah, İsrâîl oğullarından söz almıştı. Onlardan on iki de vekil (temsilci) göndermiştik. Allah demişti ki: “Muhakkak ki ben sizinleyim. Elbette eğer salâtı (namazı) ikame ederseniz ve zekât verirseniz ve peygamberlerime iman ederseniz ve onları desteklerseniz ve Allah’a güzel bir ödünç verirseniz, kötülüklerinizi sizden mutlaka örterim ve sizleri altından ırmaklar akan cennetlere sokarım. Kim de içinizden bundan sonra inkâr ederse, mutlaka doğru yoldan sapmıştır.”

13. Sözlerini bozmaları sebebiyle onlara lânet ettik ve kalplerini kaskatı kıldık. Onlar kelimeleri yerlerinden tahrif ederler. Onlar kendilerine nasihat edilen şeyden nasip almayı unuttular. İçlerinden pek azı hariç, onlardan daima bir hainlik görürsün. Onları affet ve onlara aldırma! Şüphesiz ki Allah, iyilik edenleri sever.

14. “Biz Nasranîleriz (Hıristiyanlarız).” diyenlerden de söz aldık. Onlar da kendilerine nasihat edilen şeyden nasiplenmeyi unuttular. Biz de aralarına kıyâmet gününe kadar düşmanlık ve kin saldık. Allah onlara yapıp üretmekte olduklarını haber verecektir.

15. Ey kitap ehli! Kitaptan gizlemekte olduğunuzdan çoğu şeyi size açıklayan ve birçoğunu da affeden elçimiz gelmiştir. Size Allah’tan bir nur ve apaçık bir kitap da gelmiştir.

16. Allah rızasına uyan kimseyi, onunla selamet yollarına iletir ve onları karanlıklardan, izni ile aydınlığa çıkarır ve onları dosdoğru yola iletir.

17. Andolsun ki “Muhakkak Allah, Meryem oğlu Mesih’tir.” diyenler kâfir olmuşlardır. De ki: “Eğer Meryem oğlu Mesih’i ve onun annesini ve yeryüzündekilerin hepsini helâk etmeyi dilerse, bu takdirde kim Allah’tan bir şeye sahip olur?” Göklerin ve yerin ve ikisinin arasındakilerin hükümranlığı Allah’a aittir. O dilediğini yaratır. Allah her şeye gücü yetendir.

18. Yahudîler ve Nasranîler (Hıristiyanlar) dediler ki: “Biz Allah’ın oğulları ve sevgilileriyiz.” De ki: “Öyleyse size günahlarınız yüzünden niçin azâp ediyor? Hayır, aksine! Siz onun yarattıklarından bir beşersiniz. O dilediğini bağışlar ve dilediğine azâp eder. Göklerin ve yerin ve ikisi arasındakilerin hükümranlığı Allah’a aittir ve varış O’nadır.

19. Ey kitap ehli! Peygamberlerin kesildiği bir dönemde “Bize müjdecilerden gelmedi ve uyarıcı da yoktu.” dersiniz diye size gerçekleri açıklayan Resulümüz size gelmiştir. İşte size bir müjdeci ve bir uyarıcı gelmiştir. Allah her şeye gücü yetendir.

20. Bir zamanlar Musa kavmine dedi ki: “Ey Kavmim! Allah’ın, üzerinizdeki nimetini hatırlayın! Hani içinizde nebiler kıldı ve sizleri melikler yaptı ve size âlemlerden hiç bir kimseye asla vermediğini verdi.”

21. “Ey kavmim! Allah’ın size yazdığı kutsal toprağa girin! Arkanıza, eski halinize dönmeyin! Sonra ziyana uğrayanlara dönüşürsünüz.”

22. Dediler ki: “Ey Musa! Gerçekten orada zorlu bir kavim vardır ve muhakkak ki biz, onlar oradan çıkıncaya kadar, oraya asla girmeyeceğiz. Eğer oradan çıkarlarsa, o takdirde şüphesiz biz de oraya gireriz.”

23. Korkan kimselerden, Allah’ın kendilerine nimet verdiği iki adam dedi ki: “Onların üzerine kapıdan girin! Böylece oraya girdiğiniz zaman, artık muhakkak ki siz, galiplersiniz. Eğer iman edenlerseniz, yalnızca Allah’a tevekkül edin!”

24. Dediler ki: “Ey Musa, onlar orada oldukları sürece, biz oraya hiçbir zaman girmeyeceğiz. Sen ve senin Rabbin gidin de ikiniz savaşın! Muhakkak ki biz, işte burada oturanlarız.”

25. Dedi ki: “Rabbim, muhakkak ki ben, kendimden ve kardeşimden başka bir şeye malik değilim. Artık bizimle ve bu fâsıklar topluluğunun arasını ayır!”

26. Dedi ki: “Şüphesiz orası, onlara kırk sene haram edilmiştir. Onlar o yerde sersem sersem dolaşacaklar. Artık sen o fâsıklar topluluğuna üzülme!”

27. Onlara Âdem’in iki oğlunun haberini gerçek olarak oku! Hani birer kurban sunmuşlardı da birinden kabul olunmuş ve diğerinden kabul olunmamıştı. “Seni mutlaka öldüreceğim.” dedi. O da dedi ki: “Allah ancak kendine karşı gelmekten sakınanlardan kabul eder.”

28. Yemin olsun ki, eğer beni öldürmek için bana elini uzatırsan, ben de seni öldürmek için sana elimi uzatacak değilim. Şüphesiz ben, âlemlerin Rabbi olan Allah’tan korkarım.

29. Muhakkak ki ben, günahımı ve senin günahını yüklenmeni, böylece ateşin sahiplerinden (cehennemliklerden) olmanı istiyorum. İşte bu zalimlerin cezasıdır.

30. Böylece nefsi ona, kardeşini öldürmeye boyun eğdirdi de onu öldürdü. Böylece ziyan edenlerden oldu.

31. Bunun üzerine Allah, ona bir karga gönderdi. Kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini ona göstermek için yeri eşeliyordu. Dedi ki: “Eyvah, yazık bana! Bu karga gibi olup da kardeşimin cesedini gömmekten aciz mi kaldım?” Böylece pişman olanlardan oldu.

32. İşte bundan dolayı İsrâîl oğullarına yazdık ki: “Şüphesiz ki kim, bir cana karşılık veya yeryüzünde bir fesada karşılık olmaksızın, bir cana kıyarsa, sanki bütün insanları öldürmüş gibidir. Kim de onu diriltirse, sanki bütün insanları diriltmiş gibidir.” Yemin olsun ki, elçilerimiz onlara apaçık deliller getirmişti. Sonra, muhakkak ki onların çoğu, bundan sonra yeryüzünde, gerçekten aşırı gidenler oldular.

33. Allah ve O’nun Resûlüne savaş açan ve yeryüzünde bozgunculuğa çalışan kimselerin cezası, ancak öldürülmeleri veya asılmaları veya ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi veya bulundukları yerden sürülmeleridir. Bu onlar için dünyada rezilliktir ve onlar için ahirette de büyük bir azâp vardır.

34. Ancak onları ele geçirmenizden önce tevbe edenler hariç. Bilin ki, şüphesiz Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhametlidir.

35. Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve ona vesile arayın ve O’nun yolunda cihâd edin! Umulur ki kurtuluşa erenler olursunuz.

36. Muhakkak ki gerçeği örtüp inkâr eden kimseler, eğer yeryüzündekilerin hepsi ve onunla beraber onun bir misli de şüphesiz onların olsa, kıyâmet gününün azabından dolayı onunla fidye verseler, onlardan kabul edilmez. Onlar için acıklı bir azâp vardır.

37. Ondan çıkacak olmadıkları halde, ateşten çıkmak isterler. Onlar için kalıcı bir azâp vardır.

38. Erkek hırsız ve kadın hırsız! Kazandıkları şey sebebiyle, Allah’tan ibret verici bir ceza olarak, o ikisinin ellerini kesin! Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.

39. Kim de zulmünden sonra tevbe ederse ve ıslâh olursa, o takdirde, şüphesiz ki Allah, onun tevbesini kabul eder. Muhakkak ki Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

40. Göklerin ve yerin mülkünün Allah’a ait olduğunu bilmedin mi? Dilediği kimseye azap eder ve dilediği kimseyi bağışlar. Allah her şeye gücü yetendir.

41. Ey Peygamber! Kalpleri iman etmediği halde, ağızlarıyla “Biz iman ettik.” diyen kimselerden ve yalan için dinleyen, sana gelmeyen başka bir topluluk için dinleyen, yahudi kimselerden, inkârda yarışanlar seni üzmesin! Onlar kelimeyi yerli yerinde söylenmesinin ardından tahrif ederler. Derler ki: “Size bu verilirse, o takdirde alın ve eğer o verilmezse de sakının!” Allah, kimi şaşırtmayı isterse artık sen, onun için Allah’tan bir şeye sahip olamazsın. İşte onlar, Allah’ın, kalplerini temizlemek istemediği kimselerdir. Onlar için dünyada bir rezillik vardır ve onlar için âhirette büyük bir azâp vardır.

42. Onlar yalanı çokça dinleyenlerdir, haramı çokça yiyenlerdir. Eğer sana gelirlerse, aralarında hüküm ver veya onlardan uzak dur! Eğer onlardan uzak durursan, sana hiçbir zarar veremeyeceklerdir. Eğer hüküm verirsen, aralarında adaletle hüküm ver! Muhakkak ki Allah, adaletli olanları sever.

43. İçinde Allah’ın hükmü bulunan Tevrat onların yanındayken nasıl seni hakem tutuyorlar sonra da bunun ardından yüz çeviriyorlar? Onlar iman eden kimseler değildir.

44. Muhakkak ki biz içinde hidâyet ve nur olan Tevrat’ı indirdik. Allah’a teslim olan nebiler, Yahudîler için onunla hüküm verir. Kendini Rabb’e adayanlar ve âlimler Allah’ın Kitabı’ndan korumakla görevli olduklarıyla hüküm verir. Ona şahit idiler. Artık insanlara korku (haşyet) duymayın, bana korku (haşyet) duyun ve ayetlerimi az bir bedele satmayın! Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar kâfirlerin ta kendileridir.

45. Ve biz onlara, onun içinde (Tevrat’ta), cana can ve göze göz ve buruna burun ve kulağa kulak ve dişe diş ve yaralar kısastır / karşılıklıdır diye yazdık. Fakat kim onu bağışlarsa, artık o, kendisi için bir kefarettir. Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar zalimlerin ta kendileridir.

46. Onların izi üzerine, Meryem oğlu İsa’yı, önündeki Tevrat’ı tasdik edici olarak arkasından gönderdik ve ona içinde hidâyet ve nur olan ve önündeki Tevrat’ı tasdik edici ve Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için bir hidâyet ve bir öğüt olmak üzere İncil’i verdik.

47. İncil sahipleri Allah’ın onda indirdiği ile hükmetsin! Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmez ise, işte onlar fasıkların ta kendileridir.

48. Sana onun önündeki kitabı tasdik edici olarak ve onun üzerine koruyucu olarak Kitabı hak ile indirdik. Artık sen de aralarında Allah’ın indirdiği ile hükmet! Haktan sana gelenden (ayrılıp da) onların arzularına uyma! Sizden herkes için bir şerîat ve bir yol kıldık. Eğer Allah dileseydi, elbette sizi bir tek ümmet kılardı. Ancak size verdiklerinde sizi denemek için (böyle yaptı). Öyleyse hayırlarda yarışın! Dönüşünüz hep beraber Allah’adır. O zaman hakkında tartışıyor olduklarınızı size haber verir.

49. Onların aralarında Allah’ın indirdiği ile hükmet ve onların keyiflerine uyma ve Allah’ın sana indirdiği şeylerin bazısından, seni saptırırlar diye onlardan sakın! Eğer yüz çevirirlerse, o zaman bil ki, ancak Allah, günahlarının bir kısmı sebebiyle onlara (bir belâ) isabet ettirmek ister. Şüphesiz ki insanların çoğu gerçekten fâsıklardır.

50. Yoksa onlar cahiliye hükmünü mü arıyorlar? Şüpheden uzak, sağlam ve kesin olarak inanan bir topluluk için hükmü Allah’tan daha güzel olan kimdir?

51. Ey iman edenler! Yahudî ve Nasranîleri (Hıristiyanları) dostlar edinmeyin! Onların bazısı, bazısının dostlarıdır. İçinizden kim onları dost eylerse, şüphesiz o da onlardandır. Şüphesiz ki Allah, zâlimler topluluğunu hidâyete erdirmez.

52. Kalplerinde hastalık olan kimseleri “Bize bir felaket isabet etmesinden korku (haşyet) duyuyoruz.” diyerek onların içinde koşuşturduklarını görürsün. Belki de Allah kendi katından bir fetih veya bir emir getirir de içlerinde gizledikleri o şeye pişman olurlar.

53. İman eden kimseler de “Muhakkak ki kendilerinin, elbette sizinle beraber olduklarına dair, güçlü yeminleriyle Allah’a yemin eden kimseler bunlar mı?” derler. Onların amelleri boşa gitti. Böylece ziyan edenler oldular.

54. Ey iman edenler! Sizden kim dininden dönerse, bilsin ki Allah, ilerde bir topluluk getirecektir. O onları sever ve onlar da O’nu severler. İman edenlere alçakgönüllüdürler, gerçeği örtüp inkâr edenlere de izzetlidirler. Allah yolunda cihâd ederler ve kınayanın kınamasından korkmazlar. İşte bu, Allah’ın bir lütfudur. Onu dilediğine verir. Allah lütfu geniş olandır, hakkıyla bilendir.

55. Sizin veliniz, ancak Allah’tır ve O’nun Resûlüdür ve iman eden kimselerdir ve salâtı (namazı) ikâme eden ve zekâtı veren kimselerdir ve onlar rükû edenlerdir.

56. Kim Allah’ı ve O’nun Resulünü ve iman eden kimseleri dost eylerse, şüphesiz ki Allah’ın taraftarları galip olanlardır.

57. Ey iman edenler! Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden dininizi eğlence ve oyun edinen kimseleri ve kâfirleri dost edinmeyin! Eğer iman edenlerseniz Allah’a karşı gelmekten sakının!

58. Namaza çağırdığınız zaman onu eğlence ve oyun edindiler. İşte bu, onların akıl etmeyen bir topluluk olmaları sebebiyledir.

59. De ki: “Ey Kitap ehli! Sadece Allah’a ve bize indirilene ve önceden indirilene iman ettik diye mi bizden hoşlanmıyorsunuz? Şüphesiz ki sizin çoğunuz fasıklarsınız.”

60. De ki: “Allah katında cezası bundan daha kötü olanı size haber vereyim mi? Allah’ın kendisini lanetlediği ve kendisine gazap ettiği ve onlardan maymunlar ve domuzlar kıldığı kimseler ve tağuta tapanlardır. İşte onlar yer bakımından daha kötü durumdadır ve doğru yoldan tamamen sapmışlardır.

61. Onlar size geldikleri zaman derler ki: “İman ettik.” Hâlbuki onlar küfürle girmişler ve onunla çıkmışlardır. Allah gizlemekte olduklarını en iyi bilendir.

62. Onlardan çoğunun günahta ve düşmanlıkta ve haram yemekte yarıştıklarını görürsün. Gerçekten yapmakta oldukları şey ne kötüdür!

63. Kendini Rabb’e adayanların ve âlimlerin, onları günah söylemekten ve haram yemekten men etmeleri gerekmez miydi? Gerçekten yapmakta oldukları şey ne kötüdür!

64. Yahudiler dedi ki: “Allah’ın eli sıkıdır.” Onların elleri bağlansın ve söyledikleri sebebiyle lanetlensinler! Hayır, aksine! O’nun iki eli açıktır. Nasıl dilerse infak eder (ihtiyaç sahiplerine harcar). Rabbinden sana indirilen şey gerçekten, onlardan çoğunun taşkınlık ve küfürlerini artırır. Biz de aralarına kıyâmete kadar düşmanlık ve kin saldık. Ne zaman savaş için bir ateş yaksalar, Allah onu söndürdü. Onlar yeryüzünde bozgunculuk için koşuştururlar. Allah bozguncuları sevmez.

65. Eğer gerçekten kitap ehli îman etselerdi ve sakınsalardı, gerçekten onların günahlarını onlardan örterdik ve gerçekten onları nimet cennetlerine sokardık.

66. Eğer onlar Tevrat’ı ve İncil’i ve Rablerinden kendilerine indirileni tatbik etselerdi, elbette üstlerinden ve ayaklarının altından (*) yerlerdi. Onlardan ılımlı bir cemâat vardır. Onlardan çoğunun yapmakta oldukları şey ne kötüdür!

(*) “Üstlerinden ve ayaklarının altından yerlerdi.” İfadesi gökyüzünün ve yeryüzünün nimetlerinden bol bol faydalanırlardı demektir.

67. Ey Peygamber! Rabbinden sana indirileni tebliğ et! Eğer yapmazsan bu takdirde onun mesajını iletmedin demektir. Allah seni insanlardan korur. Şüphesiz ki Allah, kâfirler topluluğunu hidâyete erdirmez.

68. De ki: “Ey kitap ehli! Sizler Tevrat’ı ve İncil’i ve Rabbinizden size indirileni tatbik edene kadar hiçbir şey üzere değilsiniz.” Elbette Rabbinden sana İndirilen şey onlardan birçoğunun taşkınlık ve inkârını, mutlaka arttırır. Öyleyse kâfirler topluluğuna üzülme!

69. Muhakkak ki iman edenler ve Yahudiler ve Sabiiler ve Nasranîlerden, kim Allah’a ve âhiret gününe iman ettiyse ve hayırlı iş yaptıysa, o takdirde onlara korku yoktur ve onlar üzülmezler.

70. Gerçekten biz, İsrâîl oğullarından bir söz almıştık ve onlara peygamberler göndermiştik. Her ne zaman bir peygamber, canlarının arzu etmediği bir şeyi onlara getirdiyse, bir kısmını yalanladılar ve bir kısmını da öldürüyorlardı.

71. Fitne olmayacak sandılar da kör oldular ve sağır oldular. Sonra Allah tevbelerini kabul etti. Sonra içlerinden çoğu yine kör oldular ve sağır oldular. Allah yapmakta olduklarını hakkıyla görendir.

72. Gerçekten “Muhakkak ki Allah, Meryem Oğlu Mesih’tir.” diyenler kâfir olmuştur. Hâlbuki Mesih dedi ki: “Ey İsrâîl oğulları, benim de Rabbim, sizin de Rabhiniz olan Allah’a kul olun! Muhakkak ki kim Allah’a şirk koşarsa, şüphesiz ki Allah ona cenneti haram etmiştir ve onun varış yeri ateştir. Zalimler için yardımcılardan kimse de yoktur.”

73. Gerçekten “Muhakkak ki Allah üçün üçüncüsüdür.” diyenler kâfir olmuştur. İlah olarak, bir olan ilah’tan başkası yoktur. Eğer söylemekte oldukları şeyden de asla vazgeçmezlerse, elbette onlardan gerçeği örtüp inkâr eden kimselere, mutlaka acıklı bir azâp dokunacaktır.

74. Halâ Allah’a tevbe etmeyecekler ve ondan günahlarının bağışlanmasını dilemeyecekler mi? Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhametlidir.

75. Meryem oğlu Mesih bir peygamberden başkası değildir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Onun annesi de çok doğru bir kadındır. İkisi de yemek yerlerdi. Bak! Ayetleri onlara nasıl açıklıyoruz? Sonra bak! Nasıl döndürülüyorlar?

76. De ki: “Allah’ın yanı sıra yarattığı astlarından size zarar ve fayda vermeye gücü yetmeyen şeylere mi tapıyorsunuz? Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.”

77. De ki: “Ey kitap ehli! Dininizde haksız yere aşırı gitmeyin ve önceden sapmış ve çoğunu saptırmış ve yolun doğrusundan (orta yoldan) sapmış bir kavmin arzularına uymayın!”

78. İsrâîl oğullarından gerçeği örtüp inkâr edenler, Davut’un ve Meryem oğlu İsa’nın dili üzere lanetlendiler. Bu, başkaldırmaları ve sınırı aşmaları sebebiyledir.

79. Onlar yaptıkları kötülükten birbirlerini vazgeçirmezlerdi. Yapmakta oldukları şey ne kötüdür!

80. Onlardan çoğunun, gerçeği örtüp inkâr edenleri dost eylediklerini görürsün. Nefislerinin onlara takdim ettiği şey ne kötüdür! Allah onlara gazap etti ve onlar azapta sürekli kalacak olanlardır.

81. Eğer onlar, Allah’a ve nebiye ve ona indirilene iman ediyor olsaydılar, onları dostlar edinmezlerdi. Fakat onlardan çoğu fasıklardır.

82. Şüphesiz iman eden kimselere düşmanlıkta, Yahudîleri ve şirk koşan kimseleri, insanların en şiddetlisi olarak bulursun. Şüphesiz iman eden kimselere sevgi bakımından onların en yakını olarak “Muhakkak ki biz Nasranîleriz (Hıristiyanlarız).” diyenleri bulursun. Bu onlardan keşişlerin ve rahiplerin olması ve şüphesiz onların kibirlenmiyor olmaları sebebiyledir.

83. Onlar Peygamber’e indirileni dinledikleri zaman, hak olandan bildikleri şeyden dolayı gözlerinin yaşla dolup taştığını görürsün. Derler ki: “Rabbimiz! İman ettik. Artık bizi şahitlerle beraber yaz!”

84. “Bize ne oluyor ki Rabbimizin bizi, salihler topluluğu ile beraber (cennete) katmasını umarken, Allah’a ve bize Haktan gelene iman etmiyoruz?”

85. Allah da onlara dediklerine karşılık olarak altlarından ırmaklar akan, içinde sürekli kalacakları cennetler verdi. İşte bu, iyilerin karşılığıdır.

86. İnkâr edenler ve ayetlerimizi yalanlayanlar, işte onlar da alevli ateşin sahipleridir (cehennemliklerdir).

87. Ey iman edenler! Allah’ın size helâl kıldığı temiz şeyleri haram etmeyin ve sınırı aşmayın! Şüphesiz Allah, sınırı aşanları sevmez.

88. Allah’ın sizi rızıklandırdığı şeylerden, helâl ve temiz olarak yiyin ve kendisine iman ettiğiniz Allah’a karşı gelmekten sakının!

89. Allah sizi yeminlerinizdeki bilmeyerek boş yere ettiğiniz sözden dolayı sorumlu tutmaz ancak yeminleri bile bile akdedip bağlamanızdan dolayı sorumlu tutar. Onun kefareti de ailenize yedirdiğinizin ortasından on yoksulu yedirmek veya onları giydirmek veya bir köle azat etmektir. Kim bunları bulamadıysa, o takdirde üç gün oruç tutsun! İşte bu, yemin ettiğiniz zaman yeminlerinizin kefaretidir. Yeminlerinizi koruyun! İşte Allah âyetlerini size böyle açıklar. Umulur ki şükredersiniz.

90. Ey iman edenler! Şüphesiz içki ve kumar ve dikili taşlar ve fal okları şeytanın işinden birer pisliktir. Öyleyse ondan uzak durup kaçının! Umulur ki kurtuluşa erersiniz.

91. Ancak şeytan içkide ve kumarda aranıza düşmanlık ve kin düşürmeyi ve sizi Allah’ı anmaktan ve namazdan alıkoymayı ister. Artık siz, son verecek kimseler misiniz?

92. Allah’a itaat edin ve Resul’e itaat edin ve sakının! Eğer yüz çevirirseniz bilin ki ancak Resulümüze düşen, açıkça tebliğ etmektir.

93. İman eden ve hayırlı işler yapan kimselere, Allah’a karşı gelmekten sakındıkları ve iman ettikleri ve hayırlı işler yaptıkları, sonra yine sakındıkları ve iman ettikleri, sonra yine sakındıkları ve iyilik ettikleri zaman, yedikleri hakkında bir günah yoktur. Allah iyilik edenleri sever.

94. Ey iman edenler! Şüphesiz ki Allah, görmediği hâlde kendisinden korkan kimseyi bilmek için, ellerinizin ve mızraklarınızın ona eriştiği avdan bir şeyle, elbette Allah sizleri dener. Kim bundan sonra aşırı giderse, ona acıklı bir azâp vardır.

95. Ey iman edenler! İhramlı iken av öldürmeyin! Sizden kim onu kasten öldürürse, o takdirde karşılığı, Kâbe’ye ulaşacak bir kurban olarak, öldürdüğü hayvanın misli kadardır ki ona da sizden adalet sahibi iki kişi hükmeder veya kefareti, yoksulları doyurmadır veya bunun dengi bir oruçtur. Yaptığı işin vebalini tatması içindir. Allah geçmişte olanları bağışladı. Kim de geri dönerse (bu suçu tekrar işlerse), o takdirde Allah ondan intikâm alır. Allah mutlak gâlibtir, intikâm sâhibidir.

96. Deniz avı ve yemeği, size ve yolculara bir fayda olmak üzere helal kılındı. İhramlı bulunduğunuz sürece kara avı size haram kılındı. Huzurunda toplanacağınız Allah’a karşı gelmekten sakının!

97. Allah Haram Ev olan Kâbe’yi ve hürmetli ayı ve kurbanı ve gerdanlıkları, insanlar için bir dayanak (maddi ve manevi kalkınma vesilesi) kıldı. Bu, Allah’ın göklerde ve yerde olanları bildiğini ve Allah’ın her şeyi hakkıyla bilen olduğunu bilmeniz içindir.

98. Bilin ki Allah, cezası şiddetli olandır ve Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

99. Resule düşen tebliğ etmekten başka bir şey değildir. Allah açıkladığınızı ve gizlediğinizi bilir.

100. De ki: “Pis olanın çokluğu hoşuna gitse bile pis olan ve temiz olan bir olmaz. Öyleyse ey akıl ve gönül sahipleri! Allah’a karşı gelmekten sakının! Umulur ki kurtuluşa erersiniz.”

101. Ey iman edenler! Eğer size açıklanırsa, hoşunuza gitmeyen şeyler hakkında sormayın! Eğer Kur’an indirilirken onun hakkında sorarsanız size açıklanır. Allah onları affetti. Allah çok affeden ve suçları örtendir, çok yumuşak davranan ve ceza vermede acele etmeyendir.

102. Gerçekten sizden önce bir kavim onları sormuştu. Sonra da o sebeple gerçeği örtüp inkâr edenler olmuşlardı.

103. Allah Bahiyra’dan ve Saibe’den ve Vasiyle’den ve Ham’dan (*) hiç birini (meşru) kılmadı. Ancak gerçeği örtüp inkâr edenler Allah’a karşı yalan iftira ederler. Onların çoğu akıl etmezler.

(*) Bahiyra: Kulağı yarılan dişi deve, Saibe: Serbest bırakılan dişi deve, Vasiyle: İkiz doğuran dişi davar, Ham: Dölünden on deve meydan gelmiş olan erkek deve demektir. Bunlar hayvanlar hakkında din olarak görülen (putlara adamak, yük vurmamak, kesmemek, yememek ve binmemek üzere salıvermek gibi) kabul görmüş batıl inançlardır.

104. Onlara: “Allah’ın indirdiğine ve Peygamber’e gelin!” denildiği zaman dediler ki: “Babalarımızı üzerinde bulduğumuz bize yeter.” Onların babaları bir şey bilmiyor ve doğru yolu bulamıyor olsaydı bile mi?

105. Ey iman edenler! Size düşen kendi nefsinizdir (Siz kendinizden sorumlusunuz). Siz doğru yolda olduğunuz sürece sapan kimse size zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah’adır. O zaman, yapmakta olduğunuz şeyleri size haber verecektir.

106. Ey iman edenler! Birinize ölüm gelip çattığı zaman, vasiyet esnasında aranızdaki şahadet, sizden iki adalet sâhibi kişidir veya eğer siz, yeryüzünde seferdeyken size ölüm musibeti isabet etmişse, sizden olmayan iki başka kişidir. Eğer şüphe ederseniz, o ikisini namazdan sonra alıkoyarsınız. Böylece o ikisi: “Akraba olsaydı bile, onu (yemini) bir bedel karşılığında satmayız. Allah’ın şahitliğini gizlemeyiz. Muhakkak ki biz, o zaman elbette günahkârlardan oluruz.” diye Allah’a yemin ederler.

107. Eğer o ikisinin bir günah işledikleri anlaşılırsa, o zaman haksızlığa uğrayanlardan, daha layık başka iki kişi, onların yerine geçer. Böylece o ikisi: “Elbette bizim şahitliğimiz o ikisinin şahitliğinden daha doğrudur ve biz (kimsenin hakkına) tecavüz etmedik. O zaman biz mutlaka zalimlerden oluruz.” diye Allah’a yemin ederler.

108. İşte bu, şahitliği gereği gibi, lâyık olduğu veçhiyle yerine getirmeleri ve yeminlerinden sonra yeminlerin çevrilip reddedilmesinden korkmaları bakımından daha uygundur. Allah’a karşı gelmekten sakının ve dinleyin! Allah fasıklar topluluğuna hidayet etmez.

109. Allah, resulleri topladığı gün der ki: “Size ne cevap verildi?” Dediler ki: “Bizim bir bilgimiz yoktur. Muhakkak ki sen bilinmeyenleri en iyi bilenin ta kendisisin.”

110. Hani Allah demişti ki: “Ey Meryem oğlu İsa! Senin ve annenin üzerindeki nimetimi hatırla! Hani seni Ruhul Kudüs ile desteklemiştim. Sen beşikte ve yetişkin iken insanlarla konuşuyordun. Hani sana Kitabı ve Hikmeti ve Tevrat’ı ve İncil’i öğretmiştim. Hani sen benim iznimle çamurdan kuş şekli gibi bir şey yaratıyordun da onun içine üflüyordun. Böylece benim iznimle kuş oluyordu. Benim iznimle anadan doğma körü ve abraşı iyi ediyordun. Hani benim iznimle ölüleri çıkarıyordun. Hani İsraîl oğullarını senden çekmiştim. Hani sen onlara açık mucizeler getirmiştin de onlardan gerçeği örtüp inkâr edenler demişti ki: “Bu ancak apaçık bir sihirdir.”

111. Hani Havarilere “Bana ve Resulüme iman edin!” diye vahyetmiştim. “İman ettik ve gerçekten bizim Müslümanlar olduğumuza şahit ol!” demişlerdi.

112. Hani Havariler demişlerdi ki: “Ey Meryem oğlu İsa! Rabbin üzerimize gökten bir sofra indirebilir mi?” O da demişti ki: “Eğer mü’minler iseniz Allah’a karşı gelmekten sakının!”

113. Dediler ki: “Biz ondan yemeyi ve kalplerimizin tam olarak tatmin olup yatışmasını ve bize kesinlikle doğru söylediğini bilmeyi ve onun üzerine şahitlerden olmayı istiyoruz.”

114. Meryem oğlu İsa dedi ki: “Allah’ım! Rabbimiz! Bizim için öncemize ve sonramıza bir bayram olmak üzere ve senden bir mucize olarak üzerimize gökten bir sofra indir! Bize rızık ver! Sen rızık verenlerin en hayırlısısın.”

115. Allah dedi ki: “Muhakkak ki ben, üstünüze onu indireceğim. Fakat sizden sonra kim inkâr ederse, şüphesiz ki ben, âlemlerden hiçbir kimseye azap etmediğim bir azapla ona azap edeceğim.”

116. Hani Allah demişti ki: “Ey Meryem oğlu İsa! İnsanlara “Beni ve annemi Allah’ın yanı sıra yarattığı astlarından iki ilâh edinin!” diye sen mi söyledin?” (İsa) dedi ki: “Seni her türlü noksanlıktan tenzih ederim. Benim için gerçek olmayan bir şeyi söylemek, benim haddime değildir. Eğer onu söylemiş olsaydım da mutlaka sen onu bilirdin. Sen nefsimdekini bilirsin ve bense senin nefsindekini bilmem. Muhakkak ki sen, bilinmeyenleri en iyi bilenin ta kendisisin.”

117. Onlara onu “Benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah’a kulluk edin!” diye bana emrettiğin şeyden başkasını söylemedim. İçlerinde olduğum sürece, üzerlerine bir şâhittim. Sen beni vefat ettirdiğin zaman, onların üzerindeki gözcü sen oldun. Sen her şeye şahitsin.”

118. “Eğer onlara azâp edersen muhakkak ki onlar senin kullarındır. Eğer onları bağışlarsan da muhakkak ki sen, mutlak gâlib, hüküm ve hikmet sâhibi olanın ta kendisisin.”

119. Allah dedi ki: “Bu, doğru olanlara doğruluklarının fayda vereceği gündür. Onlar için altlarından ırmaklar akan, orada sürekli olarak, sonsuza kadar kalacakları cennetler vardır. Allah onlardan râzı oldu ve onlar da ondan râzı oldular. İşte bu, büyük kurtuluştur.”

120. Göklerin ve yerin ve onların içindekilerin hükümranlığı Allah’a aittir. O, her şeye gücü yetendir.

Kudret Uğurlu Eminsoy

Yönetici

Bunları da sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir